آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر؛ با آن پوستین سردِ نمناکش
باغ بی برگی، روز و شب تنهاست، با سکوت پاکِ غمناکش...
باغ بی برگی؛ خنده اش خونیست اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن
پادشاه فصل ها، پائیز.
حدیث دل :باید در بطن پاییز باشی تا پاییز را حس کنی . پاییز حس غمی خوش اهنگ دارد .و خبر از خواب عمیق زمستانی میدهد .نه بهار با هیچ اردیبهشتی نه تابستان با هیچ شهریوری و نه زمستان با هیچ اسفندی به اندازه پاییز به مذاقم خوش نمی آید، پاییز مهری دارد که قلبمرا به تپش وامی دارد.قلبم پراز تپش است و حس غمی عمیق وجودم را لبریز می کند چقدر دلم می خواهد بی وقفه راه بروم و زمان همچنان ثابت بماند کاش می شد از همین امروز دنیای خودم را تازه می کردم دلم خیس شدن زیر بارون های پاییزی رو می خواد ..........
موسیقی نوشت : چرخ و فلک
برچسب:
نویسنده: شیوا فراهانی